กลับหน้าแรก > กลับหน้ากระทู้
แพ้เพื่อชนะ....ต้องคิดแบบนี้
 


แพ้เพื่อชนะ....ต้องคิดแบบนี้

สมมุติเงื่อนไขว่า....
คุณเป็นแชมป์ แล้วไปแข่งกับเคนย่า โดนเขาทิ้งห่างเป็นกม.
เหตุการณ์เป็นแบบนี้......

แล้วจะเลือกอันไหนครับ ระหว่างวิ่งแพ้ต่อไปแต่ได้สปิริตและคำชมเชย กับ ยอมออกจากการแข่งขันเพื่อรักษาศักดิ์ศรีและแชมป์ยังอยู่

เรื่องแบบนี้มีคำตอบว่า....

นักวิ่ง นักแข่ง มีแพ้ ชนะ เป็นปกติ

คนที่เป็นแชมป์ ก็เคยแพ้มาก่อนทั้งนั้น

สำคัญว่าเวลาแข่งกัน..... ใครท๊อปฟอร์มกันแน่

แข่งขันมีแพ้ชนะเป็นเรื่องธรรมดา
ชนะวันนี้ วันหน้าไม่แน่ว่าจะชนะอีก
ความจริงที่เหมือนกันคือ คนชนะไม่อยากแพ้...คนแพ้ก็ไม่อยากแพ้

แต่การโดนทิ้งเป็นกิโล...บางทีอาจเป็นของปลอม
หลอกให้กวดจนหมดกลัยโคเจน..หรือ
คนข้างหน้าใส่หมดพลังแล้วออกจากการแข่งขัน...ให้นักวิ่งตามเกิดถอดใจ...ได้ทั้งนั้น

ส่วนการออกจากการแข่งขัน ว่าตามตรงนักวิ่งไม่อยากให้เป็นแบบนั้น

ก็มีบ้างที่ยอมออกจากการแข่งขัน....แทนที่จะทนอยู่กับความพ่ายแพ้หลายกิโล
ยอม หรือ ไปต่อ .....คงต้องฟังเหตุผลกัน

หากขืนวิ่งต่อไป แล้วเจ็บหนัก หรืออันตรายถึงชีวิต อย่างนี้ต้องหยุด
เพราะความหมายของการแข่งขัน ต้องไม่ทำให้ใครตายหรือ พิการไป

ต้องเข้าใจว่า "ความพ่ายแพ้มีมากมาย..ชัยชนะมีเพียงหนึ่งเดียว"
เราจะเป็นส่วนใหญ่ หรือ เป็นส่วนน้อยนิด

ส่วนข้อสงสัยของคนดูว่า...รู้ว่าแพ้ก็น่าเลิกดีกว่า
วิ่งไปก็เหนื่อย หาประโยชน์ไม่ได้....ก็มีครับ

เพราะนักแข่งบางคน...บางทีไม่ท้อป แต่ไปลง
แล้วเกิดห่วงสนามข้างหน้าเลยยอมแพ้ก็เยอะ
ก็เลยออกจากการแข็งขัน...เพราะวิ่งไปก็แพ้ วิ่งให้หมดสภาพทำไม
เก็บแรงไปลุ้นเอาถ้วยงานหน้าดีกว่า

เราคนดูควรวางใจให้เป็นกลางอย่าตำหนินักวิ่ง... เพราะ
นักวิ่งที่วางแผนวิ่งให้แพ้ก็มีได้เพราะ....
ใครจะแข่ง ก็ต้องวางแผนทั้งนั้น
รู้ว่าสู้ไม่ได้...ควรยอมรับความพ่ายแพ้...
จะยอมตรงไหน....มันก็แพ้ทั้งนั้น

เรื่องที่ว่า ต้องมีศักดิ์ศรี...ใช่ครับ.ต้องมีบ้าง
แต่การแข่ง...ถ้ารู้ตัวว่าไม่ชนะ ดันทุรังไปก็โดนด่าเหมือนกัน
ถ้าขืนดันทุรังไปก็ได้รางวัลนิดหน่อยว่า...ใจสู้
คนแพ้ก็เลย....มีทางถูกด่าทุกประตู

ถ้าเป็นนักมวย พี่เลี้ยงก็โยนผ้าไปเลย...ดีกว่าปล่อยให้โดนถลุงจนบอบช้ำ
อันนี้เป็นการยอมแพ้ที่ฉลาด คือรู้จักแพ้
เก็บความสดเอาไว้เล่นงานอื่น...ทนโดนด่าเอาหน่อย

เหตุผลในการออกจากการแข่งขัน....มีแน่ หาไม่ยากหรอก

คนดูอย่างเราคอยให้กำลังใจผู้แพ้ดีกว่า...วันนี้เป็นของคนอื่น
วันข้างหน้าอาจเป็นของเรา....
แพ้ไม่เป็น...ยากที่จะชนะใครได้
สุนทรภู่พูดไว้สั้นว่า......รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี
ยอมโดนด่า...ไปรับถ้วยงานหน้า...มิดีกว่าหรือ.

ระหว่างแพ้แต่ได้สปิริตและคำชมเชย...รับว่า มีเหตุผล
แต่แพ้แบบนี้ไม่ใช่ความต้องการของนักวิ่ง...ต้องรู้
คนดูเราควรเคารพการตัดสินใจของนักวิ่งครับ...

แพ้งานนี้...ไปเอาคืนงานหน้ายังไม่สาย
เรียกว่า..มองข้ามชอร์ตกันหลายชอร์ต..หรือ

เรียกว่าแพ้เพื่อชนะ....ดูยังไงนักวิ่งก็ต้องคิดแบบนี้

โดย อ.เปา
 
 
โดย อ.เปา 7/08/2017 15:34
 
แสดงความคิดเห็น :
ข้อความ :
CODE ** กรุณากรอกหมายเลข 375324
โดย :
(Username)
Password(สำหรับสมาชิก)
   
   
ประวัติชมรมวิ่ง | สมัครสมาชิก | ข่่าวสารงานวิ่ง | สาระน่ารู้ | กระทู้พูดคุย | รูปภาพงานวิ่ง
Copyright @ 2007-2010 www.bangkhunthianjoggingclub.com. All rights Reserved. Powered By knsworldnet.com|.